نام خضر در بعضی از ادعیه رسیده از ائمه مانند دعای "ام داود" در کنار نام پیغمبران آمده است. ولی روایات درباره حضرت خضر مختلف است. بعضی او را همان «الیسع» میدانند که نام او در قرآن آمده است. روایتی هم از امیرالمؤمنین علیه السلام که نام شش نفر از پیغمبران که هر کدام دو نام داشته اند، حضرت ذکر نمودند و خضر را هم یکی از پیغمبران و نام دیگر او را "تالیا" گفتند. نام اصلی او را "تالیا بن ملکان بن عامربن ارفخشدبن سام بن نوح علیه السلام گفته اند".

از فرمایش امام صادق علیه السلام چنین برمی آید که خضر را خداوند به سوی قومش مبعوث کرد و او مردم را به توحید و اقرار به انبیای الهی و ایمان به کتابهایش دعوت میکرد. از معجزاتش این بود که بر هر زمین خشکی می نشست، زمین سبز و خرم می شد و دلیل نامش به خضر (سبز) نیز همین است. خضر، طولانی ترین عمر را دارد و از لحاظ اینکه خضر و الیاس هر دو در این جهان زنده و جاویدند، به یکدیگر شبیه اند! نقل است که آن دو، هر سال به حج می روند، کعبه را طواف می کنند ولی مردم آنها را نمی شناسند. خضر همه روزه در بیابانها و الیاس در میان دریاها می گردند، تا گم شدگان را به راه بیاورند. خواجه عبدالله انصاری گفته است که: حقتعالی با صفت عالمی و صفت حیات خود، در خضر متجلی شده، همچنان که با صفت کلام خود در موسی علیه السلام متجلی شده است.

روایات زیادی هم درباره ملاقات و دوستی ائمه اطهار با حضرت خضر نقل شده، و در بعضی روایات آنان خضر را برادر خود خطاب کرده اند. از حضرت رضا علیه السلام نقل شده که موقع قبض روح پیامبر صلی الله علیه و آله که اهل بیت در خانه بودند، خضر به در خانه آمد و گفت: "السلام علیکم یا اهل البیت". امیرالمؤمنین فرمود: این برادرم خضر است که آمده به شما تسلیت بگوید. امام حسن عسگری علیه السلام، فرزند خود (امام مهدی علیه السلام) را به صحابی خود، احمدبن اسحاق، معرفی کرد و فرمود: مثل او در این امت، همچون مثل خضر است." چون در روایات آمده که امام دوازدهم شیعیان از جهاتی به خضر شباهت دارد.