جستجو
     
 
 
 
   
اصحاب > ابوجحل مسلم بن عوسجه 1045
از اصحاب امام حسین(ع)
نسخه چاپی ارسال برای دیگران نظرات شما  
   
   
 

پیرمردی وفادار از اولین شهدای عاشورا
از اصحاب رسول خدا و علی بن ابیطالب بود. نام پدر و پسرش هر دو عوسجه بود. کنیه اش ابوجحل به معنای مقر زنبوران عسل است. پیرمردی بود از طایفه ی بنی اسد، بسیار شجاع، محدث، فقیه، عابد و زاهد و قاری قرآن و از چهره های درخشان شهر کوفه. در فتوحات اسلامی شرکت داشت، از جمله سال بیستم هجری، به همراه حذیفه یمانی، منطقه ی آذربایجان را فتح کرد. در تمام جنگ های امیرالمؤمنین علی علیه السلام حضور داشت (جمل، نهروان، صفین) و در ماجرای قیام امام حسین در زمره ی افرادی بود که از کوفه به آن حضرت نامه

نوشت و به بیعت خود وفادار ماند. او در کوفه برای رهبری امام حسین علیه السلام از کوفیان بیعت گرفت! در نهضت مسلم بن عقیل، در راس گروهی از طایفه ی مذحج و اسد قرار گرفت و مسئول مالی نهضت و تهیه ی سلاح شد اگرچه جاسوس حکومت ابن زیاد به نام معقل با رفتار منافقانه اش از طریق او، مخفیگاه مسلم بن عقیل را شناسایی کرد!! مسلم بن عوسجه پس از شهادت "مسلم بن عقیل و هانی بن عروه"، مدت ها پنهان شد و بعد با خانواده اش از کوفه فرار کرد و در کربلا خود را به سپاه حسینی رساند.

به نقل برخی مقاتل، او به اتفاق پسرش و حبیب ابن مظاهر اسدی و غلامش از بیراهه به سمت کربلا رفت و شب هشتم محرم خود را به حسین علیه السلام رساند. ورود آنها چنان شوقی در کاروان حسینی انداخت که حضرت زینب سلام الله علیها نیز بر آنها درود فرستاد و مسلم و حبیب سخت گریستند. در کربلا مسلم که پیرمردی سالخورده شده بود، در شب عاشورا، آن گاه که امام برای یارانش سخنرانی کرد و از آنها خواست از تاریکی شب استفاده کنند و هر کس می خواهد دنبال کارش برود، او برخاست و عرض کرد: یابن رسول الله، اگر ما دست از تو برداریم چگونه در نزد خدای تعالی عذر بخواهیم؟ نه والله، من از شما جدا نمی شوم و رهایتان نمی کنم و دست از یاریتان برنمی دارم تا خداوند بداند که حرمت پیغمبرش را در حق تو رعایت کرده ام. این مطلب، در سلام امام زمان علیه السلام به مسلم بن عوسجه، تصریح شده و حضرت در توصیف او اضافه میفرماید که تو اولین کسی هستی که جان خویش را ارزانی کرد و اولین شهید از شهیدان خداوندی که پیمان خویش را به انجام رساند، پس به خدای کعبه، رستگار شدی. خداوند به پاس پیشگامی و یاری کردن امامت، پاداش فراوان دهد!

او روز عاشورا، یکی از سرداران لشگر امام بود و پرچم سمت راست سپاه حسین علیه السلام را در دست داشت. پرچم سمت چپ به دست حبیب ابن مظاهر بود. پس از حمله ی لشگر عمر سعد، مسلم با اجازه از امام خود به میدان رفت و چنین رجز خواند:
ان تسألوا عنی فانی ذولبد *** و ان بیتی فی ذری بنی اسد
فمن بغانی حائد عن الرشد *** و کافر بدین جبار صمد
اگر از من بپرسید که چکاره ام؟ (هرگاه شخصیت مرا بخواهید) گویم دارای شجاعت شیر بیشه ام. در نسب از قبیله بنی اسدم، هرکس به من ستم کنند از حق، منحرف و به خداوند بی نیاز کافر شده است.

چون لشگر عمر سعد توانایی مقابله ی تن به تن با او و دیگر یاران حسین بن علی علیه السلام را نداشت، عمرو بن حجاج با 4000 سوار به لشگر امام از سمت فرات نزدیک شده و به صورت گروهی حمله کردند. هیاهوی جنگ یک ساعت ادامه یافت و آن قدر سنگباران شد که غبار، تمام آسمان و زمین را فرا گرفت و چشم، چشم را نمی دید. همین که جنگ فروکش کرد و عمرسعد و عمروبن حجاج به لشگرگاه خود برگشتند و غبارها خوابید، دیدند مسلم بن عوسجه نقش زمین شده است. امام حسین علیه السلام با عجله خود را کنار او رساند و فرمود: «خدا تو را رحمت کند». سپس آیه ای از قرآن تلاوت کرد: «فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا؛ پس برخی از آنها نذر خود را ادا کرده (به شهادت رسیدند) و برخی از آنها در (همین ) انتظارند و هرگز پیمان خود را تغییر ندادند» ( احزاب /23 ). آن گاه حبیب بن مظاهر، دوست دیرینه ی مسلم، خود را به او رساند و گفت: ای مسلم، بسیار بر من سخت است به زمین افتادن و شهادت تو! مژده باد بر تو به بهشت! و مسلم در آخرین لحظه به حبیب سفارش فرزند رسول خدا را کرد و گفت: «تا جان در بدن داری، حسین را تنها مگذار! مبادا دست از یاری او برداری!» همین که مسلم به شهادت رسید، کنیز او با صدای بلند فریاد زد: «واسیداه، یابن عوسجتاه!».

شهادت مسلم آن قدر برای دشمن خوشحال کننده بود که سپاهیان عمر سعد به همدیگر تبریک می گفتند و فریاد می زدند: «مسلم بن عوسجه را کشتیم». یکی از فرماندهان آنها که از کوفیان بود و آن پیر دلاور را به خوبی می شناخت بر سر آنها فریاد زد که وای بر شما، آیا از کشتن او خوشحال هستید؟ به نقل بیشترین منابع تاریخی، قاتلان او مسلم بن عبدالله ضبابی، عبدالرحمن بن خشکاره بجلی، عبدالله ضبابی و به روایتی عمروبن حجاج زبیدی بود. کمیت بن زید اسدی اشعاری در مدح او سروده است.

 
 
 
کاربر گرامی، این بخش اختصاص دارد به نظر شما درباره موضوع مطرح شده، در صورتی که نیاز به سئوال یا بحث و گفتگو در رابطه با موضوع مربوطه را دارید، از طریق سایت کاربران
(my.tahoor.com) اقدام نمایید.
 
با سلام خدمت شما دوستداران اهل بیت بنده تشکر میکنم از شما عزیزان که اطلاعات خوب از یاران با وفا اهل بیت (ع)به نمایش میگذارید و به اطلاعات و درس عبرت گرفتن شیعیان و متظران اقا ولی عصر (عج) کمک میکنید

جمعه 24 تير
   
 
 
 
منابع:
نفس المهموم ص136
معادشناسی ج1
عاشورا، آیت الله سیدکاظم قزوینی
 
 
  اصحاب
 
 
ابوالحتوف خزرجی عجلانی (ابوالحتوف خَزرَجی عِجلانی)
 
ابوالحُتوف خزرجی عِجلانی انصاری
 
ابو الشَعثاءِ یزیدبن زیاد کِندی
 
ابوالطفیل کنانی (ابوطُفِیلِ کِنانی)
 
ابوالعباس، سهل بن سعد خزرجی انصاری
 
ابوبکر بن حسن علیه السلام
 
ابوبکر بن علی علیه السلام
 
ابوثمامه صائدی
 
اَدْهم عبدی بصری (بصراوی)
 
اَسْلَم بن عمرو
 
ام وهب (اُمِّ وَهَب)
 
انس بن حارث کاهلی اسدی
 
انیس بن معقل اصبحی
 
بُرَیرِ بن خَضیر هَمدانی مشرقی
 
بشر بن عمر [عمرو] الحضرمی (بِِشر بن عُمَر [عَمرو] الحَضْرمی)
 
ادامه عناوین ...
 
 
کلیه حقوق متعلق است به موسسه فرهنگی جام طهور
طهور قرآن | دایره المعارف طهور | کتابخانه طهور | پادکست طهور | اعلام | کتاب شناسی | سایت ٥ روز  
  صفحه اصلی | درباره ما | ارتباط با ما | مبانی اعلام  
  انبیاء | 14 معصوم | فقها و اصولین | فلاسفه | مورخین | محدثین | مفسرین | عرفا | ادبا و شعرا | زمامداری | دیگر دانشمندان | دیگر شخصیت ها
کتاب شناسی | متکلمین | فرقه ها و مکاتب فکری | اقوام، قبایل و طوایف | مکان ها | حوادث تاریخی