|
|
نام اصلی او ظالم بن عمرو است. او از بزرگان فقها و محدثان تابعین و از اصحاب و دوستداران امام علی علیه السلام است و چون از قبیله «دئل» بود به این لقب نامیده شد. اگرچه بعضی ها او را جزو اصحاب رسول خدا میدانند و حتی گفته اند که در جنگ بدر شرکت داشته ولی این حرف نباید صحیح باشد. او در محبت نسبت به امیرالمؤمنین و فرزندان او و در قبول ولایت حضرت، بسیار محکم و پابرجا بود و در جنگهای جمل، صفین و نهروان در رکاب حضرت علی علیه السلام بود و در سال چهلم هجرت از سوی آن حضرت والی بصره شد و چون خبر شهادت حضرت علی علیه السلام به بصره رسید، ابوالاسود بالای منبر
|
|
رفت و چند خطبه سوزناک ایراد کرد. بعد از امیرالمؤمنین علیه السلام در زمانی که "زیاد و پسرش عبیدالله " والیان بصره شدند، او را شدیدا تحت فشار گذاشتند. او در شهادت امام حسین علیه السلام هم، مرثیه ای سرود و خواهان انتقام و قصاص از قاتلان امام حسین شد.
ابوالاسود دوئلی واضع علم نحو بوده، اگرچه اصل و اساس این علم را از امیرالمؤمنین علیه السلام یاد گرفت، میگوید که حضرت به من یاد دادند و فرمودند: کلام مراد دنبال کن و آنچه به فکرت رسید به آن اضافه کن. من هم مطالبی جمع کردم و به سخنان حضرت معروض داشتم. او بعد از شهادت حضرت علی علیه السلام از انتشار نوشته های خود به جهت تنگناهای مسائل سیاسی امتناع کرد تا روزی که شنید کسی یک آیه را بجای اینکه با ضمه بخواند با کسره خوانده است. ابوالاسود با شنیدن این غلط بزرگ که موجب کفر شده بود، تصمیم گرفت تا نوشته های خود را منتشر کند و «اعراب و اعجام» را به مردم یاد دهد و همین کار را کرد. این مرد بزرگ در سال 69 هجری در سن 85 سالگی وفات یافت. |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
کاربر گرامی، این بخش اختصاص دارد به نظر شما
درباره موضوع مطرح شده، در صورتی که نیاز به
سئوال یا بحث و گفتگو در رابطه با موضوع
مربوطه را دارید، از طریق
سایت کاربران
(my.tahoor.com)
اقدام نمایید.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
منابع:
|
|
|
|
دائرة المعارف تشیع ج1 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|