حکمای عصر خود بود درس خواند سپس به قصد ادامهٔ تحصیلات به عتبات رفت و پس از فراگیری کامل فقه و اصول به اصفهان مسافرت کرد و در محضر درس میرزا حسن نوری و ملا محمد جعفر لاهیجی حکمت و فلسفه را خواند. آنگاه به قزوین رفت و نزد آخوند ملا آقای قزوینی علوم معقول را تکمیل کرد. سرانجام به تهران آمد و در مدرسهٔ سپهسالار قدیم در محلهٔ عودلاجان مدرس فلسفه شد و سرآمد اقران گشت و شاگردان بسیار تربیت کرد. شیخ محمد باقر اصطهباناتی و میرزا طاهرتنکابنی و شیخ علی نوری شوارق و شیخ عبد النبی نوری و ملا محمد آملی و بسیاری از شاگردان او بودند. از آثار او: "بدیع الحکم"؛ "سبیل الرشاد"؛ یا "الرسالهٔ المعادیهٔ"؛ در اثبات معاد جسمانی، "تعلیقات علی مباحث الأسفار الاربعه.